Interview Starterscursus en Bolderloop

Interview over de starterscursus en Bolderloop met Arjan den Otter (trainer), Janny Hartkoren (PR) en Marianne Hofman (starter ;-))

 

Marianne heeft al een aantal keer meegedaan met de startersgroep, maar steeds kwam het in de periode erna niet van een vervolg. Hoe kwam dat, Marianne?

Marianne: “Steeds waren daar diverse redenen voor en het zelf dan weer oppakken, dat doe ik niet zo makkelijk. En dat is zo bijzonder bij ABC, want ook al ben ik een hele tijd niet geweest, het is altijd goed en je wordt nog steeds gezien. Er heerst geen prestatiecultuur, maar men is betrokken op elkaar.”

Arjan: Ja, wij kunnen goed toneelspelen, hoor! J

Marianne: ik heb dat contact ook nodig om door te gaan. Ik loop op dinsdagmiddag ook nog samen met een vriendin en dat helpt. We lopen ongeveer even hard en je hebt het met elkaar afgesproken, dat scheelt. Alleen laat ik het dan toch sneller zitten, zeker nu. Het wordt weer wat eerder donker of je hebt altijd wel weer een ander smoesje om niet te gaan. Nu heb ik een stok achter de deur en dat heb ik nodig. En dan is ABC een hele fijne club ook door de activiteiten, zoals de Bolderloop en de Speculaasloop eromheen.

 

Hoe ziet het programma van de startersgroep eruit?

Arjen: We starten eind augustus met de startersgroep en lopen dan door tot de speculaasloop op 3 december. En de bolderloop is echt zo’n doel waar we naartoe trainen. En dan met de speculaasloop in de Drunense duinen ronden we het echt af, met een praatje en een certificaatje.

 

Marianne, wat heeft je er (opnieuw) toe doen besluiten om je voor de startersgroep aan te melden?

Marianne: ik vind het heerlijk om te rennen. Je hoofd leegmaken, het doet mij heel goed. Ik houd er het liefst van om buiten te zijn en dit doe je ook nog eens zelf. Dat vind ik mooi. Nu heb ik weer het gevoel: je kunt het gewoon! Dat geeft voldoening. En het is altijd lekker: in de zon, in de regen, het is altijd heerlijk om te doen. En dan is het het mooie dat het in een groep is. Dat maakt echt het verschil. Alleen ga ik dit niet zo frequent doen, dan komt er toch weer de klad in. Ik heb het wel nodig als stok achter de deur maar vooral door de gezelligheid. Want het voelt niet als een verplichting, het is gewoon fijn om te doen. De club stimuleert mij om te blijven lopen. Dat is echt bijzonder aan deze club. Iedereen wordt gezien, of je nu snel of langzaam gaat. Je kunt je altijd bij een groepje aansluiten, bij mensen met jouw tempo en je hoeft dus nooit alleen te lopen. Want lukt het even niet, dan is er altijd iemand bij je. En er wordt ook op je gelet.

 

En Arjan, voor de hoeveelste keer doe jij mee aan de startersgroep, als trainer?

Dit is nu de 8e keer dat ik de startersgroep zelfstandig doe. En ik kijk er elk seizoen weer opnieuw naar uit. En voor mij is het het mooiste dat ik mensen in beweging kan krijgen. Maar voor mij is het pas echt geslaagd als het me lukt om iedereen blessurevrij te laten lopen. Want dan heb je heerlijk gesport en er geen klachten aan over gehouden. En dit jaar is wel uniek, want er is tot nu toe nog niemand uitgevallen. En dat met 35 lopers!

 

Dat is andere jaren wel anders geweest?

Nou, gemiddeld genomen zie je wel dat er altijd uitvallers zijn. Hardlopen is natuurlijk wel blessuregevoelig. Je ziet dan lopers toch wel te hard of te vaak gaan en dat hun lichaam daar nog niet klaar voor is. Dan voelt het goed, en ga je al snel hard, maar je lichaam en alle spieren en pezen moet gewoon wennen aan de loopbeweging. Dus het is de kunst om het heel rustig op te bouwen. Ik zeg vaak tegen de beginnende lopers: je kunt nooit te zacht lopen, maar wel te hard! En dat moeten de mensen wel gewoon leren. Zo is er landelijk bekend dat bij startersgroepen 30-40% van de lopers uitvalt door blessures, omdat ze veel te snel gaan. Dus voor mij is het echt een missie om deelnemers aan de startersgroep blessurevrij te leren en te laten lopen. Natuurlijk is het leuk als ze lid worden, maar mijn doel is blessurevrij lopen. En dat is echt belangrijk, want zeker in het begin als het lichaam niet gewend is aan lopen, dan is het belangrijk de techniek goed aan te leren. Dan gaat dat lopen ook op een soepele manier. Dat vind ik het grote voordeel van in clubverband lopen in tegenstelling tot lopen met een appje. Dat appje geeft wel het tempo van je lopen aan maar geeft je geen feedback op je manier van lopen. En dat zit soms in hele kleine dingen, namelijk iets andere armbeweging, hoe zet je je schouders neer, en daar let je niet zo op als beginnende loper.

Marianne: in het begin is het de uitleg van een goede loopstijl, maar gaandeweg is een opmerking van de trainer: “Armen” genoeg om te zorgen voor de juiste techniek. En onbewust ben je er tijdens het lopen ook mee bezig. Hoe houd ik mijn schouders?

 

Arjan, hoe ziet een gemiddelde startersles er eigenlijk uit?

We beginnen altijd met een kort praatje in het clubgebouw. Gewoon wat algemene zaken rondom veiligheid (ga nooit alleen lopen, draag in het donker een hesje, dat soort zaken). En dan wat zaken rondom schoeisel, voeding en wat informatie over loopbewegingen. Ik wil ook wel wat weten rondom medische zaken, zoals epilepsie of suikerziekte. Je kunt er prima mee lopen, maar wel handig om het te weten voor als er wat gebeurt. Na het praatje gaan we lekker naar buiten en gaan we heel rustig wandelen en daarna rustig wat dribbelen. Dan is er aandacht voor loopscholing aan de hand van oefeningen. Die proberen we altijd bij de loopbeweging van die dag aan te laten sluiten. En dan gaan we naar de kern van de training. Soms is dat een interval, soms een duurloop en heel geleidelijk voer ik de afstand dan op. En tijdens de loop zelf ook wat speelse elementen door bruggetjes of trapjes te nemen. En aan het eind is er cooling-down en gelegenheid tot vragen. En tussendoor wordt het schema per whatsapp aan de starters aangeboden. En dat werkt erg goed. Iedere keer een schema, dat rekening houdt met twee trainingen (donderdag en zaterdag) in clubverband en een keer zelf. En dat schema is zo opgebouwd, dat je van 0 naar 4-5 kilometer gaat en dat je die afstand kunt uitlopen. Snelheid is dat eerste jaar helemaal niet belangrijk.

 

Marianne, hoe bevallen die trainingen?

Goed! En wat in dit verband ook goed te noemen is, is dat ik in al die jaren steeds een andere training heb gehad. Geen les was hetzelfde. Elke keer is het anders, maar ook deze keer bevalt het goed! Hiervoor begonnen we altijd om 8.30 uur en dan kwam je in de clubruimte en die staat dan vol met lopers, fietsers, nordic walkers en wandelaars. Dat is dan wel effe slikken: oké. En nu kom je als starters om 9.00 uur pas en dan heb je echt je eigen clubje. Pas vanaf 12 november starten we allemaal tegelijk om 8.30 uur.

Arjan: Ook straks na de startersgroep blijven we met de starters nog de rest van het seizoen apart lopen, zodat ze heel stapsgewijs in de vereniging kunnen integreren. We nemen ze dan nog even apart mee en maken dus wellicht nog een groep D of iets in die trant. En ik blijf wel de schema’s aanleveren voor de lopers. Ongeveer de helft van de lopers blijft lopen en wordt lid.

Marianne: En dat is wel fijn! Ik merkte namelijk vorig jaar dat ik al snel geneigd was om met de C mee te gaan. En dat is gewoon te snel. Je denkt al snel dat je dat ook moet kunnen, terwijl je het wel kunt, maar je weet ook dat het beter is om niet mee te gaan.

Arjan: iedereen heeft snelheid, zeg ik altijd. Als het gebouw in brand staat, dan is iedereen snel buiten. De kunst is om het langer en blessurevrij vol te houden om snel te lopen.

Dat maakt ABC tot een unieke club. Samen kom je verder. Rangen en standen doen er niet toe, je doet het met elkaar! Dat is gaaf!

Marianne: dat is ook het mooie, je kent elkaar alleen van de sportkleren. Wordt je ineens in het dorp gegroet door iemand die je niet kent, blijkt het ook een ABC-loper te zijn. En het is heerlijk om gewoon achter Arjan (de trainer) aan te kunnen hollen. Je hoeft nergens over na te denken…en anders zit je heel de tijd op je telefoon te kijken, nadenken wanneer je weer moet gaan wandelen. En nu loop je tijdens zo’n ochtend ineens vanzelf 5 kilometer weg.

 

Hoe leeft de Bolderloop bij jullie in de groep?

Marianne: Spannend, er wordt echt naartoe geleefd. En ook wel die gedachten van: ‘kan ik dat wel?’. Nu doe ik het niet meer voor het eerst, maar de eerste keer had ik dat ook wel. Voor mij is het nu alleen maar leuk, ik werk daar ook en dan zie ik al die bewoners en medewerkers en zij zien mij, heel bijzonder. Echt een thuiswedstrijd.

Arjan: ..en er is een startpistool en we noemen het wedstrijd, en dus is er ook wel dat competitie-element, dat voor spanning zorgt. Het is een recreatieve loop die goed past bij de vereniging. Het is niet super-professioneel, maar ook niet amateuristisch, want het is goed georganiseerd. Er staat niet zoveel druk op. Het is belangrijker om mee te doen, dan om te winnen. Maar er is wel spanning, hoor, ze worden al wat stiller als het erover gaat.

Janny: Je werkt ook echt naar toe, kan ik mij nog herinneren. 6 kilometer denk je dan, dat moet ik dan toch echt ook straks kunnen. Ik vond het de eerste keer ook spannend. En ook extra leuk als kinderen of partner langs de kant staan. Heel erg leuk.

Marianne: ja, de eerste keer stond heel mijn familie langs de kant. En je gaat ook nog eens veel te hard van start. Dan zie je weer bekenden en dan wil je je natuurlijk wel laten zien. En dan ga je toch wat te hard van start.

Arjan: maar bij de Bolderloop kun je je dat wel permitteren, daar kom je echt wel over de finish!

 

Wat zou je als startende loper nog tegen de vereniging willen zeggen?

Marianne: ik vind het echt een leuke positieve club. Ik vind het een geweldige organisatie, zoals jullie alles met elkaar doen. Echt saamhorigheid ervaar ik nu al.

Arjan: Het zijn ook alleen maar vrijwilligers, er wordt niemand betaald. En dat maakt ook dat iedereen er zijn of haar steentje aan bijdraagt en aan bij kan dragen. En dat is heel bijzonder.

En je wilt niet weten hoeveel vragen ik krijg over de startersgroep. Hoe is het met de starters? Worden er veel lid? Mensen zijn zo benieuwd hoe het ze vergaat en ook of er nieuwe leden bijkomen. Dat is leuk.

Marianne: ik vind het toch mooi om te zien hoe iedereen een soort grote familie met elkaar vormt. Altijd elkaar groeten op straat, mooie club!

Arjan: En als je echt wedstrijden wilt lopen, dan moet je gewoon naar Passaat. Hier is de druk er wat van af, deze club heeft een ander doel, namelijk plezier en ontspanning staan centraal. En natuurlijk kunnen lopers hier wel trainen voor de marathon, maar wel anders dan dat dit bij een atletiekvereniging gebeurt.

img_3839