Interview medewerkers van de Merwebolder

Interview met medewerkers van de Merwebolder
(Saskia Kluin, teamleider bewegingsagogiek en Stephanie den Braanker, bewegingsagogiek)

Waar staat bewegingsagogiek voor?
Saskia: de afdeling bewegingsagogiek is anders dan fysiotherapie gericht op het welbevinden van cliënten door te bewegen. We behandelen hen niet. We laten hen ervaren dat ze goed in hun vel kunnen zitten door te sporten. En het meedoen aan de Bolderloop past daar ook goed bij. Ze doen mee aan een volwaardige loop en dat is zo goed voor hun zelfbeeld. Voor ons is de sociale kant van het sporten dan ook heel belangrijk. Wat doet het met je zelf?

Hoe is het contact tussen ABC en de afdeling bewegingsagogiek van de Merwebolder ontstaan?
Saskia: De trimclub ABC organiseert de Bolderloop al vele jaren en de loop heeft in deze regio al een naam opgebouwd. De Bolderloop is echt een begrip geworden. En altijd op het terrein van de Merwebolder, maar er deden in de eerste jaren nooit cliënten aan mee. En toen hebben Eef Stam en Jo Terlouw geopperd: “Zou het niet leuk zijn, als er ook cliënten mee zouden doen. We lopen over jullie terrein, er staan cliënten langs de kant aan te moedigen, maar wat zou het leuk zijn, als er ook mensen van de Merwebolder mee zouden lopen.” In het eerste jaar, 2014, is er met 6 lopers meegedaan. In 2015 werd het al een iets groter clubje deelnemers en dit jaar hopen we op nog meer deelnemers.

Hoeveel deelnemers hopen jullie dat er dit jaar meedoen?
Saskia: We verwachten deze editie nog wel een paar extra lopers te hebben die meedoen. We hebben daar een paar weken geleden met Eef (Stam, red.) over gesproken. De meeste cliënten die wel mee zouden willen doen, maar dat uiteindelijk toch niet doen, hikken tegen de afstand van 4 kilometer aan. Terwijl wij verwachten, dat als ze zouden horen, dat 1 of 2 rondjes lopen ook goed is, ze waarschijnlijk eerder zouden deelnemen en misschien wel die 4 kilometer toch lopen. Maar er zijn er ook die al behoorlijk in training zijn en straks weer de 10 kilometer gaan lopen, dat kan ook.
Stephanie: Ja, en die lopers die nu straks zeggen: “O, maar dan doe ik mee en dan probeer ik twee rondjes”, die zie je wellicht straks op de dag zelf toch een derde of vierde rondje doen, zeker onder de aanmoedigingen van bezoekers en begeleiders. Daarmee is het wat laagdrempeliger geworden.

Hoe motiveren jullie cliënten om hieraan deel te nemen?
Saskia: Via mond-op-mond-reclame, persoonlijke stimulans in de groepen en in de persoonlijke therapie, via de flyers en de posters, zo proberen we de cliënten aan te moedigen hieraan mee te doen.

Leeft de Bolderloop al onder cliënten en waar merk je dat aan?
Stephanie: jazeker, dan komen ze bij mij fitnessen en dan zijn ze er echt mee bezig. “Stephanie, ik heb nu muziek voor tijdens het lopen.” En we beginnen er ook pas na de zomer mee om het onder de aandacht te brengen. Het is anders echt een te lange spanningsboog voor hen. Nu is het dan eind oktober. “O, nog maar drie weken, zeggen ze dan, dus nog maar 6x sporten. Dan moet ik goed mijn best gaan doen. Ik merk dat ze dan veel enthousiaster zijn.”

Wat is de waarde van de Bolderloop voor ASVZ?
Saskia: De bolderloop zorgt ervoor dat ze mee kunnen doen met de maatschappij. Het is heel volwassen loop.
Stephanie: En dat sporten ook leuk is of leuk kan zijn. Dat wordt versterkt door het wedstrijdelement. En in een prettige vorm. Geen strakke competitie, maar wel met een doel bezig zijn en aan het eind een diploma, dat je het gehaald hebt.
Saskia: Ze voelen zich ook echt de held. Als ze dan over de finish komen, dan zie je ze gewoon groeien onder alle aandacht die er voor hen is. Dat is het mooiste, dat ze zelf iets ontdekt hebben: “Wow, dat ik dit kon!” Niet in die bewoordingen, maar dat gevoel.
Stephanie: Het is ook heel fijn dat de loop ook hier is, op hun eigen terrein. Ze hoeven niet ergens anders naar toe. Bekend terrein en daarmee voor hen ook veilig. Dus ik kan ook naar huis, als ik het niet meer zie zitten.
Saskia: Maar het is wel een echte loopwedstrijd. Er komen wel echte hardlopers hier naartoe. Het is niet iets dat ASVZ weer speciaal voor hen georganiseerd heeft. Dat maakt het voor hen veel interessanter maar ook spannender.

Als ABC koppelen we een goed doel aan de loop, dat zijn jullie als bewegingsagogiek?
Stephanie: We hebben natuurlijk allemaal cardioapparaten en daar word je ook moe van. Maar de bewoners zien ook op de tv al die krachtapparaten en dat willen ze natuurlijk ook doen. Maar het moet wel goed materiaal zijn. Want als ze even afgeleid zijn, dan laten ze ook zomaar schieten en kan het snel kapot zijn. Dus het materiaal moet ook goed zijn. En belangrijk voor hen, want ze willen ook op dat punt kunnen doen, wat anderen in de samenleving ook doen. Ze willen meetellen. Zoals een gewone sportschool, niet alleen maar roei- en loopapparaten. Dus willen we er een goed krachtstation voor aanschaffen.

Wat maakt dat je zo’n krachtstation als ASVZ niet zelf aan kunt schaffen?
Saskia: Dat geld hebben we als afdeling zo makkelijk niet. Als je kijkt, dat je op alle locaties van de ASVZ, zwembaden, sportzalen en fitnessruimten hebt. En die laatste groep is echt in opkomst. We zien er ook onder cliënten steeds meer vraag naar. Maar die apparaten zijn zo ongelofelijk duur. Je hebt natuurlijk een budget voor een jaar en hier in Sliedrecht is dit jaar net de sporthal vernieuwd. Daarom is dit stukje sponsoring voor de cliënten zo belangrijk om dit stukje extra. Zo’n gymzaal is leuk, maar de cliënt zelf beleeft zelf veel meer aan zo’n fitnessapparaat. En die denkt straks: “wow, daar heb ik voor gelopen”. Het is zo heel tastbaar. Er komt echt iets te staan, dat zij heel graag wilden. En dat hebben ze dan ook nog eens zelf bij elkaar gelopen! Echt heel stoer natuurlijk.

Wat zouden jullie tegen de mensen van ABC nog willen zeggen?
Saskia: Dat we heel erg blij met ze zijn! Onze cliënten vinden het soms moeilijk om vol te houden als ze aan het lopen zijn. En dat er dan lopers van ABC zijn, die zich om die cliënten bekommeren, en niet meer geïnteresseerd zijn in hun eigen tijd. Ze trekken zo’n cliënt echt mee naar de finish. Goed zo, je kunt het! Nog een klein stukje! Dat is echt zo gaaf voor ons om te zien!
Stephanie: Ik hoop wel dat ze dit jaar het zonnetje meenemen. Want vorig jaar was het heel koud en nat.
Saskia: Ik hoop dat de mensen van ABC zich heel welkom voelen bij ons. Dat we echt ook heel blij zijn, dat zij hun loop op ons terrein komen doen. Dat die keuze ook zo blijft, want het is zo goed voor onze cliënten om dit te kunnen meemaken. Dat de samenleving hen opzoekt in plaats van andersom.
Saskia: we zijn echt heel blij met jullie!

Lopen jullie zelf ook nog mee?
Saskia: ik loop zelf elk jaar met een vaste cliënte mee. Na het eerste rondje krijgt ze het altijd heel zwaar. Maar we redden het altijd. En als we dan finishen, dan valt ze me helemaal in de armen. Ja, dan weet je wel weer waarvoor je dit werk doet!
Stephanie: ja, natuurlijk!

img_3815